چکیده های معدنی به عنوان یک جهت اصلی برای توسعه مواد قالب ریزی ریخته گری در آینده در زمینه ریخته گری ظاهر شده اند ، به دلیل بوی کم ، بهبود شرایط کار و هزینه نسبتاً کم. در مقایسه با اتصال دهنده های آلی (مانند اتصال دهنده های رزین شیمیایی) ، اتصال دهنده های معدنی استحکام پیوند ضعیف تری دارند ، نسبت به رطوبت محیطی حساس تر هستند و بازیافت ماسه های استفاده شده با اتصال دهنده های آلی چالش برانگیز تر است ، که کاربرد گسترده آنها را محدود می کند. در این مقاله به بررسی وضعیت و وضعیت کاربردی اتصال دهنده های معدنی (بویژه اتصال دهنده های معدنی سیلیکات) و روش های پخت آنها در ریخته گری ، می پردازد ، در مورد پیشرفت تحقیق در مورد اتصال دهنده های معدنی فسفات و اتصال دهنده های معدنی برای چاپ سه بعدی ، و تجزیه و تحلیل عمیق از مسئله کلیدی در استفاده از اتصال دهنده های معدنی را در استفاده از ماسه های استفاده شده استفاده می کند. سرانجام ، این مقاله چشم انداز توسعه اتصال دهنده های معدنی را برای ریخته گری پیشنهاد می کند.
کلمات کلیدی: اتصال دهنده های معدنی ؛ سیلیکات ؛ فسفاتها ؛ چاپ سه بعدی ؛ بازیافت ماسه ای استفاده شده ؛ روندهای توسعه
ریخته گری شن و ماسه سبز روش اصلی فرآیند برای تولید فولاد ریخته گری ، چدن و ریخته گری های فلزی غیر آهنی است که 70 ٪ {2}}}} کل تولید ریخته گری را به خود اختصاص می دهد. اتصال دهنده ها ، به عنوان مواد قالب گیری ضروری در ریخته گری ماسه ای سبز ، مسئول پیوند ماسه اصلی یا شن و ماسه بازیافت شده برای تشکیل قالب یا هسته شن هستند. بسته به نوع و کاربرد چسب ، ریخته گری شن و ماسه سبز را می توان در ماسه مرطوب خاک رس ، شن و ماسه اتصال دهنده ارگانیک رزین و شن و ماسه اتصال دهنده معدنی سیلیکات طبقه بندی کرد.
ریخته گری شن و ماسه مرطوب خاک رس به دلیل کم هزینه ، فرآیند ساده و چرخه تولید کوتاه به طور گسترده در تولید قطعات چدن و قطعات کوچک استیل ریخته گری استفاده می شود. در دهه 1940 ، اتصال دهنده های رزین به دلیل استحکام بالا ، کیفیت سطح خوب قالب های ماسه ای (هسته) و بازیافت ماسه های استفاده شده به صنعت ریخته گری معرفی شدند و به سرعت در فرآیند ریخته گری شن و ماسه سبز استفاده شدند که به طور گسترده در تولید فولاد ریخته گری ، چدن و ریخته گری های فلزی غیر تولیدی مورد استفاده قرار می گرفت. فرآیند شن و ماسه بی نظیر سیلیکات از دهه 1950 به دلیل هزینه کمتری ، رفاه بالا ، شرایط کار بهبود یافته و سهولت در عملکرد ، از آن استفاده شده است و در درجه اول در تولید قطعات فولاد ریخته گری استفاده می شود.
فرآیند شن و ماسه بنده ارگانیک (رزین) گازهای مضر تحریک کننده را در هنگام مخلوط کردن ماسه ، قالب گیری و ساخت هسته ایجاد می کند ، محیط زیست را آلوده می کند و به سلامت کارگران ریخته گری آسیب می رساند. با افزایش شدید مقررات مربوط به حفاظت از محیط زیست ، کارگران ریخته گری بیشتر به امید جایگزینی فرآیند شن و ماسه بنده ارگانیک ، بیشتر بر توسعه و کاربرد فرآیندهای شن و ماسه بی نظیر سازگار با محیط زیست ، به ویژه بهبود و کمال فرآیند شن و ماسه بیندر غیر آلی سیلیکا تمرکز کرده اند.
توسعه اتصال دهنده های معدنی سیلیکات تقریباً چهار مرحله را پشت سر گذاشته است: گاز دی اکسید کربن ماسه شیشه ای سخت کننده آب ، پودر سخت کننده ماسه شیشه ای آب ، مایع استر مایع را ماسه های خود را به خود جلب می کند ، و ماسه های چسباننده معدنی سیلیکات جدید. در حال حاضر ، گاز دی اکسید کربن ، ماسه های شیشه ای شیشه ای و مایع استر مایع ماسه خود را در درجه اول در تولید قطعات فولادی چدن استفاده می کند ، در حالی که ماسه های چسبنده غیر آلی سیلیکات جدید عمدتاً در ریخته گری های آلیاژ آلومینیوم استفاده می شود.
در سالهای اخیر ، با توجه به عملکرد عالی و پتانسیل اتصال دهنده های معدنی فسفات ، محققان شروع به کشف کاربرد خود در ریخته گری کرده اند. به طور مشابه ، با توجه به فشارهای حفاظت از محیط زیست و محیط تولید ، توسعه و استفاده از اتصال دهنده های معدنی برای چاپ سه بعدی به یک کانون تحقیقاتی تبدیل شده است ، با هدف جایگزینی رزین های Furan در حال حاضر مورد استفاده و اتصال دهنده های آلی رزین فنولیک.